دیر یا زود، مخالفان مردم صحنه را ترک خواهند کرد
مردم ما امروز رهبرانند و این همان آرزوی بزرگی است که امام برای آنان داشت. سیزدهم آبان، این سبزترین روز سال دوباره از راه میرسد. آیا امروز قابلتصور است که حرکت مردم خاموش شود؟ اگر اینگونه باشد دستاوردهای چهل و پنج سال تاریخ معاصر خود را از دست دادهایم، و اگر چنین نباشد این نشانهای از ریشههای انقلابی ماست . ما به اتکای این ریشههاست که سبز شدهایم. حرکت ما از واگذار کردن اسلام به جبهه خرافهپرستان و سپردن انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان، از ناچیز شمردن میراث و میوه مبارزات یکصدساله مردم ایران و جایگزین کردن آن با تصوراتی گنگ، و از جدایی و بیگانگی نسبت به ریشههای تاریخیاش نفع نمیبرد.
این روزها هر نگاهی که به نگاهی میافتد از پیروزی میپرسد. کی به آن میرسیم؟ همین که خواستهای در جامعه متولد میشود دیگر هیچ کس قادر نیست از برآورده شدن آن ممانعت کند. راه سبز ما یک مسیر عقلانی است و این یک بشارت است، زیرا نشان میدهد که ما تا انتها بر سر خواستههای خود مستحکم خواهیم ایستاد. اگر دچار تندروی و رفتارهای افراطی بودیم شک نکنید که با دستانی خالی از نیمۀ راه باز میگشتیم، زیرا افراط راه را برای تفریط باز میکند. اگر برای قبول این حقیقت به مثال نیاز دارید به سیاست خارجی دولتمردان بنگرید. همان وقتی که آنان مناسبات بینالمللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند میشد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهند کرد. شانزده سال پیش از این تهیه سوخت برای تاسیسات هستهای تهران امری بود که نه مسئولان و نه رسانهها انجام آن را یک خبر مهم تلقی نمیکردند. امروز قسمت اعظم محصول فعالیتهای هستهای کشور، که این همه جاروجنجال به خود دیده و چندین تحریم برای ملت به همراه آورده است، گویا باید برای تامین همین نیاز ساده تحویل کشورهای دیگر شود، شاید بعدها لطف کنند و اندکی سوخت در اختیار ما بگذارند. آیا این یک پیروزی است؟ یا یک تقلب آشکار، که چنین تسلیمی فتحالمبین نامیده شود؟
دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تاکید نمودند، که با گشادهدستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلحآمیز هستهای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریطهای دولتمردان ایمن نشدهایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریمها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است.
چیزی که ما میتوانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه را ترک میکنند.
دعوت به راهپیمایی سکوت :
مهدی کروبی نیز روز گذشته اعلام کرد که در سیزده آبان از دانشگاه امیرکبیر به سمت سفارت سابق ایالات متحده راهپیمایی سکوت خواهد کرد.
براساس خبری که سایت میزان نیوز منتشر کرده است کروبی در بیانیه ای که در روزهای آینده منتشر خواهد کرد، ضمن دعوت از مردم از آنها خواهد خواست تا "برای پرهیز از تشنج و جلوگیری از سوء استفاده نهادهای حکومتی در سکوت راهپیمایی نمایند".
کروبی پیش از این نیز در پیام تصویری اش از مردم دعوت کرده بود تا در مراسم عمومی مانند راهپیمایی 22 بهمن، عزاداری های ماه محرم و گردهمایی ها به صورت جدی حضور داشته باشند و حضور خود را نشان دهند.
درهفته گذشته مجمع روحانیون مبارز که ریاست شورای مرکزی آن را سیدمحمد خاتمی بر عهده دارد نیز در بیانیه ای از مردم دعوت کرد تا در مراسم 13 آبان بصورت گسترده و مسالمت آمیز حضور یابند.این مجمع ضمن تاکید بر آزادیهای مصرح در قانون اساسی همچون آزادی بیان و آزادی اجتماعات "از همه مردم شریف ایران که همواره از خود رفتار مدنی نشان داده اند" خواسته است که "در این موقعیت حساس حتی اگر مورد خشونت خشونت گران قرار گیرند خویشتن داری را از دست ندهند."
شورای هماهنگی جبهه اصلاحات هم با صدور بیانیه ای ضمن اعتراض به صدور احکام متعدد زندان برای اصلاح طلبان در بند و همچنین برخوردها و هتک حرمت های صورت گرفته نسبت به مهدی کروبی و علیرضا بهشتی در نمایشگاه مطبوعات در آستانه 13 آبان از مردم دعوت کرد تا این روز را که آفرینندگانش در سال 58 امروز پشت میله های زندان گرفتار هستند، گرامی بدارند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر